Chlorophyl als kwikopruimer

Nieuwe studies ivm amalgaam en kwikvergiftiging

Recente studies hebben met behulp van elektronenmicroscopische beelden en elektrochemische proeven gedemonstreerd, dat kwik uit het amalgaam corrodeert en in het speeksel oplost als vrije ionen. Bij een persoon met bijvoorbeeld acht occlusale amalgaamvullingen komt per dag minimaal 30 mcg kwik vrij in de mond, waarvan een deel wordt ingeademd en ingeslikt. Deze waarde kan oplopen tot 125 mcg per dag.

Amalgaam als onderschatte bron van kwikbelasting

Een ernstig onderschatte bron van kwikbelasting voor de mens vormt het amalgaam in de vullingen van tanden en kiezen. Amalgaam bestaat gemiddeld voor 50% uit metallisch kwik, 35% zilver, 13% tin, 2% koper en geringe hoeveelheden indium, zink en palladium. Door verdamping (hitte), mechanische druk (kauwen, poetsen) en chemische invloeden (speeksel, zuren) kunnen substantiële hoeveelheden kwik vrijkomen uit amalgaamvullingen.

Kwik uit milieu lagen dan tandvullingen

Daarentegen bedraagt de opname van kwik uit de voeding en het milieu slechts 2,5 mcg tot 10 mcg per dag. Sommige vissoorten kunnen echter tot 100 mcg kwik per 100 gram bevatten, maar amalgaam blijft voor vele personen de grootste kwikbron, waaruit bovendien over langere perioden continu hoeveelheden kwik vrijkomt, die chronische toxicologische problemen kunnen veroorzaken. De halfwaarde tijd van kwik in het lichaam varieert van meerdere maanden tot vele jaren.

Kwik als veroorzaker van veel klachten

Kwik dat wordt ingeslikt, kan in de vorm van vrije ionen of kwikoxide de maag bereiken. In de maag kan kwik met zoutzuur deels reageren tot kwikchloride. In de darmen wordt kwikchloride door anaërobe bacteriën gemethyleerd tot dimethylkwik. In de mondholte kan kwik overigens in geringe mate al door bacteriën gemethyleerd worden.

Methylkwik is van groot toxicologisch belang. Het wordt namelijk voor meer dan 90% vanuit de darmen opgenomen in de bloed- en lymfecirculatie, passeert gemakkelijk de hersen- en placentabarrière en accumuleert voornamelijk in de lipiderijke (vetrijke) delen van het zenuwstelsel, waar het zijn voornaamste toxische effecten uitoefent. In de cellen ondergaat methylkwik een biotransformatie, waarbij de koolstof-kwikband verbroken wordt en er kwikverbindingen zoals kwikoxide en kwikchloride ontstaan.

Effect van kwik op de darmflora

Microbiologen veronderstellen dat zowel methylkwik als kwikzouten de samenstelling van een gezonde darmflora kunnen verstoren, de resistentie tegen antibiotica bevorderen en de opportune overgroei van schimmels en gisten (o.a. Candida albicans) stimuleren.
In de darm kan kwik spijsverteringsstoornissen en (chronische) diarree veroorzaken.

Vele toxicologische studies hebben in de afgelopen decennia aangetoond, dat (methyl-)kwik diverse neurotoxische en andere nadelige effecten op de gezondheid heeft, zoals: verdoofd gevoel in de ledematen, tintelingen rond de mond en de lippen, hartritmestoornissen, verwardheid, depressiviteit, snel geïrriteerd raken, moeite met articuleren van woorden, neurasthenie, chronische vermoeidheid, concentratiezwakte, onhandigheid, gehoor- en gezichtsstoornissen, onvruchtbaarheid, verhoogde cholesterolwaarden, immuunzwakte, allergieën en auto-immuniteit. Methylkwik kan bovendien chromosomale afwijkingen veroorzaken.

Chlorophyl als redder in nood bij kwikvergiftiging

Chlorophyl is het groene pigment in planten en wordt in iets gewijzigde vorm ook in bepaalde bacteriën aangetroffen. In meerdere studies bij mens en dier is gedemonstreerd, dat chlorophyl een uitstekende chelator (binden van metaalionen) is van zware metalen en de uitscheiding daarvan via de urine en faeces opvallend kan verhogen. Volgens sommige deskundigen zou chlorophyl ook beschikken over ontgiftende, antioxidatieve en antimutagene eigenschappen. In een studie uit 2005 van de Wageningen Universiteit is aangetoond dat natuurlijke chlorophyl het ontstaan van darmkanker (colonkanker) veroorzaakt door toxiciteit (giftigheid) van heemgroepen uit rood vlees bij ratten kan afremmen.

Zware-metaalbelastingen bij de mens

Zware-metaalbelastingen bij de mens kunnen onder meer het gevolg zijn van cadmium uit sigarettenrook en kwik zoals hierboven beschreven staat uit amalgaanvullingen in het gebit. Een amalgaamvulling bestaat circa 40-50% uit kwik (aangevuld met zilver, tin, koper en zink). Het kwik dat uit deze vullingen vrijkomt, migreert door het gehele lichaam en bindt zich aan moleculen en structuren die zwavel bevatten, zoals glutathion, cysteïne, de zwavelatomen in o.a. vitamine B1, biotine en liponzuur, diverse eiwitten, enzymen en celreceptoren.
Kwik heeft een zeer grote chemische affiniteit voor zwavel. Van de vitaminen is a-liponzuur extra gevoelig voor inactivatie door kwik. Liponzuur bevat namelijk twee zwavelatomen
Ook zogenaamde imino-stikstof-verbindingen, zoals die voorkomen in nucleotidenbasen van het DNA, reageren gemakkelijk met kwik. Kwik kan daarom vele aspecten van de biochemie verstoren. Door hun grote oppervlakte vormen de darmen een groot reservoir voor kwik. De samenstelling van de darmflora en de spijsvertering kunnen drastisch verstoord geraken door kwik.

Bron : www.natuurdietisten.nl

Chlorella is de ideale bron van Chlorophyl

Chlorella Vacuumpacks - Chlorella Grootverpakking - Chlorella Poeder - Kilopak Tabletten

Video over de kwaliteiten van Chlorella